jump to navigation

ઝીલ-દલ August 21, 2006

Posted by Jaydeep in મારી કવિતા.
trackback

શાને આજે  ઝીલ-દલ  આટલું ખળભળે છે?

કે પછી મારી જેમ કોઈની યાદમાં તડપે છે? 

સુના સૂના પહાડો અને  વેરાન ભૂરું આકાશ

ચોતરફ સુનકારમાં ફક્ત મારું દિલ ધબકે છે 

ખુલ્લી આંખે સપના જોતા હવે શીખવું પડશે

નીંદ મારી સાથે રોજ સાતતાળી કેમ રમે છે 

પંખીઓનું  ગાન  છે  કે  છે  વિરહનો  શોર

આભાસ એવો થાય છે કે કોઈ મને પૂકારે છે… 

                                               –જયદીપ

Comments»

1. ઊર્મિ સાગર - August 21, 2006

સરસ અભિવ્યક્તિ છે… તમારી લખેલ છે?

2. Neha - August 22, 2006

Nice one…

“ખુલ્લી આંખે સપના જોતા હવે શીખવું પડશે
નીંદ મારી સાથે રોજ સાતતાળી કેમ રમે છે ” good lines

Inspired with this poem..wrote some lines

નિશબ્દ ધરાને નિશબ્દ ભૂરું આકાશ,
પંખીનો પણ આજે ક્યાંય કલશોર નથી
ખળખળ વહેતી સરવાણી પણ અટકી છે,
કદાચ, એ પગરવ આજે પરખાઈ જાય…

- Neha