જયદીપનું જગત

Say over again and yet once over again,

That thou dost love me. Though the word repeated

Should seem a ‘cuckoo-song’, as thou dost treat it,

Remember never to the hill or plain,

Valley and wood, without her cuckoo-strain,

Come the fresh Spring in all her green completed!

Beloved, I, amid the darkness greeted

By a doubtful spirit-voice, in the doubt’s pain

Cry… Speak once more… thou lovest! Who can fear

Too many stars, though each in heaven shall roll-

Too many flowers, though each shall crown the year?

Say thou dost love me, love me, love me-toll

The silver iterance!-only minding, Dear,

To love me also in silence, with thy soul.

હવે જુઓ, કવિ કાન્ત દ્વારા અનુવાદીત આ કાવ્ય:  

કહે, કે ચાહે છે : ફરી ફરી કહે, કે જિગરથી

મને ચાહે છે તું : કવિવર! સુખેથી વચન એ

લખ્યું કાવ્યે તેવું પરભૃત તણું કૂજન બને !

વિચારી લે, વ્હાલા ! રસમય ટહૂકા વગર એ

નદીતીરે, ખીણે, અગર ગિરિપૃષ્ઠસ્થિત વને,

બધી લીલા સાથે નહિ કદી વસંત પ્રગટતી!

પડ્યાં દૈવી જેવાં મધુર વચનો કૈં શ્રુતિ પરે,

હતી અંધારે ત્યાં; પ્રિયતમ ! પ્રતીતિ નહિ થતાં

તને ચાહું છું, એ ફરી પણ કહે, એમ વિનવું.

કહે માટે, ચાહું, જિગર થકી ચાહું, પ્રસરતી

ભલે વાણી એ તો રજત જ ઝણકાર સરખી,

અને એકાંતોમાં પણ નહિ જતો માત્ર વિસરી!

             **********