પાનખર October 24, 2006
Posted by Jaydeep in મારી કવિતા.trackback
ફરીથી દસ્તક દીધી,
પાનખરે કશ્મીર ઘાટીમાં.
હરિત પર્ણો સઘળા બનશે,
રાતાં હવે, શોભશે અતિસુંદર.
ખરી પડશે તુર્ત જ સુકાઈને,
મચાવશે આક્રંદ,
પગ તળે કચડાતાં.
નિરંતર ઘૂમતું સૃષ્ટિચક્ર,
લાવશે સઘન બરફવર્ષા;
ને પછી, વસંતાગમને:
કૂંણી કૂંપળો ફરી ફૂટશે,
સૃષ્ટિ સઘળી નવપલ્લ્વિત થશે.
નહિ આવે શું વસંત કદીયે,
ઘાટીજનોના વેરાન હૈયાઓ પર?
–જયદીપ
**********
Saras, well written.
On another note, I could not get the email in for_blog@yahoo.com , please resend the email to vaat.chit@gmail.com
Thanks.
SV
Excellant poem
ખૂબ સરસ.વસંત જરૂર આવશે જ.આશા અમર છે .કૂણી કૂંપળો માનવ હ્રદય માં પણ જરૂર એક દિવસ ફૂટશે જ.
અભિનન્દન્
મોસમનું સારું છે, દર વર્ષે આવી તો શકે છે… ઊઠી ગયેલો વિશ્વાસ કદી મોસમની જેમ ફરી પાછો ક્યાં આવી શકે છે?
વાહ જયદીપ! ખૂબ જ સુંદર લખ્યું છે… થોડી પળો માટે તમે તો જાણે કાશ્મીરની ઘાટીમાં શેર કરાવી દીધી… અહીં અમેરીકાનાં મોસમનું વર્ણન કર્યુ હોય એવું જ લાગ્યું!!
અને નીલમઆંટીએ કહ્યું તેમ, ‘કૂણી કૂંપળો માનવ હ્રદય માં પણ જરૂર એક દિવસ ફૂટશે જ’…. ભલે એને જોવા આપણે હોઇએ કે ન હોઇએ!!
jaroor aavshe!!!
very well written….