Feed on
Posts
Comments

Archive for the ‘ગુજરાતી ગઝલ’ Category

ગઝલની દેવી! ઓ દિલોજાન! ત્હને સર્વસ્વ અર્પણ છે,
બધી દુનિયાનું ગઝલિસ્તાન, અનાદિથી સમર્પણ છે.
ત્હને પ્રેમે ધરાવેલું અને ત્હારું જ આપેલું–
‘ત્હને અર્પણ’ લખું ઘેલું! નિરૂપિતનું નિરૂપણ છે.
હૃદય બોલ્યું ફરી બોલે: ભલે! ઓ પ્રાણ! લે ! લે ! લે !
હવે ! ગુજરાતી ગઝલિસ્તાન, ત્હને ત્હારૂં જ અર્પણ છે.
બધાં બ્રહ્માંડ ઝબકોળી-હૃદયરસ તરબતર-ઘોળી
મને ત્હેં પાઈ એ પ્યાલી : તું તો [...]

Read Full Post »

એક એવું ઘર મળે આ વિશ્વમાં,
જ્યાં કશા કારણ વિના પણ જઈ શકું;
એક એવું આંગણું કે જ્યાં મને;
કોઈપણ કારણ વગર શૈશવ મળે !
એક બસ એક જ મળે એવું નગર;
જ્યાં ગમે ત્યારે અજાણ્યો થઈ શકું;
‘કેમ છો ?’ એવું ય ના કહેવું પડે;
સાથ એવો પંથમાં ભવભવ મળે !
એક એવી હોય મહેફિલ જ્યાં મને,
કોઈ બોલાવે નહિ ને જઈ શકું [...]

Read Full Post »

Honeymoon

આ જાંબલી ને ભૂરી શિરાઓ અને Honeymoon,
આ શ્વાસ શ્વાસ નામનો દરિયો ને Honeymoon.
‘અંધારું’      નામનો      ઉતારી      જોડો     ઉંબરે,
આ  ચાર ભીંત એટલે માળો ને Honeymoon.
ફૂંકાય     છે    પવનની    જેમ     બંધ   બારીઓ,
ઝોકે  ચઢેલો  આંખનો  દીવો  ને  Honeymoon.
નખરાળી    ભીંત    ’ચાટલા’માં   ’ થોબડું’   જુએ,
ઝાકળનો હાથ, વાદળી રસ્તો ને Honeymoon.
ખાબોચિયું      [...]

Read Full Post »

અમૃત ઘાયલ

કેમ ભૂલી ગયા? દટાયો છું,
આ ઈમારતનો હુંય પાયો છું.
હું હજી પૂર્ણ ક્યાં કળાયો છું,
અડધોપડધો જ ઓળખાયો છું.
વિસ્તર્યા વિણ બધેય છાયો છું!
હું અજબ રીતથી ઘવાયો છું!
આમ તો એક બિન્દુ છું કિન્તુ,
સપ્તસિન્ધુથી સંકળાયો છું!
સૂર્યની જેમ સળગ્યો છું વર્ષો,
ચન્દ્રની જેમ ચોડવાયો છું.
વઢ નથી વિપ્ર, આ જનોઈનો,
આમ હું આડેધડ કપાયો છું.
રામ જાણે શું કામ હું જ મને,
સર્પની જેમ વીંટળાયો [...]

Read Full Post »

પર્વતોમાં પાતળું પોલાણ પણ હશે,
બેવફા કોરી નદીની તાણ પણ હશે.
માછલી તું મોજથી હરફર કરી શકે,
એટલું તો ઝાંઝવે ઊંડાણ પણ હશે.
મૂઠ દાણા જોઈ પંખી એ ભૂલી ગયું,
આટલામાં પીંજરું ને બાણ પણ હશે.
આંખથી તો ક્યારના એ નીકળી ગયા,
આંસુઓનું માર્ગમાં રોકાણ પણ હશે.
કેટલીયે વાર સામે હું રડી ગયો,
દર્પણોને પૂછો એને જાણ પણ હશે.
                                  -ધૂની માંડલિયા

Read Full Post »

મારી હસ્તી મારી પાછળ એ રીતે વિસરાઈ ગઈ;
આંગળી જળમાંથી નીકળી ને જગા પૂરાઈ ગઈ.
આગમન એનું સુણીને ઊર્મિઓ હરખાઈ ગઈ,
ચાંદ ઉગ્યો પણ નહીં ને ચાંદની ફેલાઈ ગઈ.
દર્દમાં ઠંડક, દિલાસામાં જલન, અશ્રુમાં સ્મિત,
પ્રેમનો ઉત્કર્ષ થાતાં ભાવના બદલાઈ ગઈ.
આત્મા પરમાત્માને, દેહ માટીને દીધું,
જે મતા જેની હતી એને બધી સોંપાઈ ગઈ.
ભેટવા એને હતો હું એટલો વ્યાકુળ કે,
ખુદ કજા મારો [...]

Read Full Post »

મલાજો

લાગે છે અવાચક થૈ ગૈ છે કલબલતી કાબર બ્હાર બધે,
ન્હૈં તો અહીં એકી સાથે આ શાયરના અવાજો શા માટે ?
આકાશી વાદળને નામે આ વાત તમોને કહી દઉં છું :
કાં વરસી લો, કાં વીખરાઓ, આ અમથાં ગાજો શા માટે ?
મારો તો ઈરાદો છે ખાલી કવિતામાં કામણ પૂરવાનો,
ત્યાં રૂપની આડે ઘૂંઘટના બેઢંગ રિવાજો શા માટે ?
આ જલતી [...]

Read Full Post »

હતા જે કાફીશાળાઓ મહીં સાથે થનારા,
થઈ ભેગાં બજારોમાં કરે કર આપનારા.
ખુશાલીના વખત માંહે ખબર મુજ રાખનારા,
રફીકો ક્યાં ગયા આજે ખુશામતિયા અમારા ?
મુસીબતમાં નથી કોઈ સલામત પૂછનારા,
કબરમાં છે નહીં શમ્સો કમર અથવા સિતારા.
હતા બિસ્તર ઉપર જેઓ દિલે દિલ દાબનારા,
જનાજામાં સૂઈ સાથે નથી તે આવનારા.
મને જીવતો દફન કરવા થયા તૈયાર, મારા-
ભૂલું હું કેમ તમને, ઓ મને ભૂલી [...]

Read Full Post »

બરાબર

તમે ગાન છેડ્યાં, ન સમજ્યો બરાબર !
ઘણી પ્રીત વરસ્યાં, ન પલળ્યો બરાબર !
તુફાનો જગાવ્યાં બની ચંદ્ર આપે,
હતો છીછરો હું ન છલક્યો બરાબર !
ઘનશ્યામ !  તેં  ગર્જના  ખૂબ  કીધી,
બની મોરલો હું ન ગળક્યો બરાબર !
મિલાવ્યા કર્યા તાર ઉસ્તાદ તેં તો,
બસૂરો રહ્યો હું ન રણક્યો બરાબર !
અજાણ્યો અને અંધ જેવો ગણીને,
તમે હાથ આપ્યો, ન પકડ્યો બરાબર !
છતાં [...]

Read Full Post »

જીત પર હસતો રહ્યો ને હાર પર હસતો રહ્યો
ફૂલની શૈયા ગણી અંગાર પર હસતો રહ્યો
ઓ મુસીબત ! એટલી ઝિંદાદિલીને દાદ દે;
તેં ધરી તલવાર તો હું ધાર પર હસતો રહ્યો.
કોઈના ઈકરાર ને ઈન્કાર પર હસતો રહ્યો,
જે મળ્યો આધાર એ આધાર પર હસતો રહ્યો.
કોઈની મહેફિલ મહીં, થોડા ખુશામદખોરમાં,
ના સ્વીકાર્યું સ્થાન ને પગથાર પર હસતો રહ્યો.
ફૂલ આપ્યાં ને [...]

Read Full Post »

Older Posts »