પડખામાં જોયું તો ખાલી September 12, 2008
Posted by Jaydeep in પ્રકીર્ણ.2 comments
પોપચામાં કાચી કાચી નીંદરનો ભાર અને પડખામાં જોયું તો ખાલી
અહીંતહીં વેંત વેંત ઝૂલતી સવાર અને પડખામાં જોયું તો ખાલી
ખોબે ખોબે દરિયો વીણ્યો જળના ગૂંથ્યા હાર અને પડખામાં જોયું તો ખાલી
આંખમાં જોયું હાથમાં જોયું એટલું જોયું બ્હાર અને પડખામાં જોયું તો ખાલી
એકાદી પોઠ નહીં આખી વણઝાર અને પડખામાં જોયું તો ખાલી
અડી જતા વાયરાની ઝાલી કિનાર અને પડખામાં જોયું તો ખાલી
બારીઓ ખોલી ઝૂલતું આવ્યું ઝાડવું ઘટાદાર અને પડખામાં જોયું તો ખાલી
વારતા કરી વાદળાં જોયાં ટેવને કાઢી ધાર અને પડખામાં જોયું તો ખાલી
કશું ઊગતું કશું ખરતું અને તબકે થડકાર અને પડખામાં જોયું તો ખાલી
ધીમું ધીમું અરુંપરું કશું આરપાર અને પડખામાં જોયું તો ખાલી
રસ્તા પીધા દરિયા પીધા હંસની પીધી હાર અને પડખામાં જોયું તો ખાલી
અહીંથી છેટે તહીંથી છેટે મનસૂબાની પાર અને પડખામાં જોયું તો ખાલી
20-5-1975 -રમેશ પારેખ
આપણી રાત May 27, 2008
Posted by Jaydeep in મારી પ્રિય કવિતાઓ.1 comment so far
મિત્રો, આજે ફરી એક વાર મારા પ્રિય કવિ કાન્તનું મસ્ત પ્રણયશૃંગાર કાવ્ય ‘આપણી રાત ‘…
શરદ પૂનમની રઢિયાળી સદા,
મને સાંભરે આપણી રાત, સખી !
હસે આકાશે ચંદ્રમા, તારા લસે;
મને સાંભરે આપણી રાત, સખી !
વદને નવજીવન નૂર હતું;
નયને પ્રણયામૃત પૂર હતું,
હૃદયે રસમાં ચકચૂર હતું;
મને સાંભરે આપણી રાત, સખી !
ન્હાતાં ન્હાતાં પ્રકાશમાં, પ્રેમ તણી
કીધી વિશ્રબ્ધ વાતો રસીલી ઘણી;
કલ્પનાની ઇમારત કૈંક ચણી;
મને સાંભરે આપણી રાત, સખી !
તારું સ્વાર્પણ અંતરમાં જ લહું;
કથા અદભુત એ જઈ કોને કહું ?
સ્મરનાં જલ માંહિં નિમગ્ન રહું;
મને સાંભરે આપણી રાત, સખી !
રાત રૂપાળી, રૂડી, રસાળી હતી;
આશકોની અપૂર્વ દિવાળી હતી;
આખી ઉત્સવ માફક ગાળી હતી;
મને સાંભરે આપણી રાત, સખી !
પ્રાણો આપણાનો ત્યારે યોગ થયો,
અંગે અંગનો ઉત્તમ ભોગ થયો;
અને આખર આમ વિયોગ થયો !
મને સાંભરે આપણી રાત, સખી !
હસે આકાશે ચંદ્રમા, તારા લસે,
મને સાંભરે આપણી રાત, સખી !
શરદ પૂનમની રઢિયાળી સદા;
મને સાંભરે આપણી રાત, સખી !
*************
થાઉં તો સારું… May 23, 2008
Posted by Jaydeep in ગઝલો.1 comment so far
હવે બસ બહુ થયું બુદ્ધિ ! હું પાગલ થાઉં તો સારું !
છલકવાનો સમય આવ્યો, છલોછલ થાઉં તો સારું !
જીવનનો ગરજતો સાગર ઘણો ગંભીર લાગે છે,
હવે હું ચાંદનીની જેમ ચંચલ થાઉં તો સારું !
જુઓ કિરણો વિખેરાયાં, ને ગુંજનગીત રેલાયાં,
હૃદય ઈચ્છી રહ્યું છે આજ : શતદલ થાઉં તો સારું !
મને આ તારી અધબીડેલી આંખોમાં સમાવી લે,
મને તો છે ઘણી ઈચ્છા કે કાજલ થાઉં તો સારું
ભલે હું શ્યામ લાગું, પણ મિલન આવું મળે કોને ?
તમન્ના છે કે તારા ગાલનો તલ થાઉં તો સારું !
યુગો અગણિત ભલે વીતે, મને એની નથી પરવા,
હું પ્રેમી કાજ એક જ પ્રેમની પલ થાઉં તો સારું !
મને એવા રૂપાળા ઘાવ દુનિયાએ કર્યા અર્પણ–
કે ખુદ દુનિયાને થઈ આવ્યું : ઘાયલ થાઉં તો સારું !
જીવનમાં આમ તો ક્યાંથી મળે લયબદ્ધ ચંચળતા
હું તારા ખૂબસૂરત પગની પાયલ થાઉં તો સારું !
તને તો આવડે છે ઠંડી ઠંડી આગ થઈ જાતાં,
મને છે મૂંઝવણ કે આંખનું જલ થાઉં તો સારું !
–શેખાદમ આબુવાલા
अहमद फ़राज़ April 4, 2008
Posted by Jaydeep in बज़्मे उर्दू.2 comments
तेरे क़रीब आके बडी उलझनों में हूं
मैं दुश्मनों में हूं कि तेरे दोस्तों में हूं ।
मुझसे गुरेज़-पा है तो हर रास्ता बदल
मैं संगे-राह हूं तो सभी रास्तों में हूं ।
तू आ चुका है सतह पे कब से ख़बर नहीं
बेदर्द मैं अभी उन्हीं गहराइयों में हूं ।
ऐ यारे ख़ुश-दयार तुझे क्या ख़बर कि मैं
कब से उदासियों के घने जंगलों में हूं ।
तू लूटकर भी अहले-तमन्ना को ख़ुश नहीं
मैं लुट के भी वफ़ा के उन्हीं क़ाफ़िलों में हूं ।
बदला न मेरे बाद भी मौज़ू-ए-गुफ्तगू
मैं जा चुका हूं हिर भी तेरी महफ़िलों में हूं ।
तू हंस रहा है मुझ पे मेरा हाल देखकर
और फिर भी मैं शरीक तेरे क़हक़हो में हूं ।
ख़ुद ही मिसाले-लाला-ए-सेहरा लहू-लहू
और ख़ुद ‘फ़राज़’ अपने तमाशाएयों में हूं ।
– अहमद फ़राज़
गुरेज़-पा = સંભાળીને ચાલનાર
संगे-राह = રસ્તાનો પથ્થર
यारे ख़ुश-दयार = સારો મિત્ર
मौज़ू-ए-गुफ्तगू = વાતનો વિષય
मिसाले-लाला-ए-सेहरा = જંગલના લાલ ફૂલની જેમ
चंद अशआर February 19, 2008
Posted by Jaydeep in પ્રકીર્ણ.1 comment so far
ये कह दो हज़रते-नासेह से गर समझाने आये है,
कि हम दैर-ओ-हरम होते हुए मयख़ाने आये है ।
- वहशत गौंडवी
निकल कर दैर-ओ-काबा से अगर मिलता न मयख़ाना,
तो ठुकराये हुए इन्सां, ख़ुदा जाने कहां जाते ।
- क़तील शिफ़ाई
हुदूदे-ज़ात से बाहर निकल के देख ज़रा,
न कोई ग़ैर, न कोई रक़ीब लगता है ।
( हुदूदे-ज़ात=વ્યક્તિગત સીમાઓ )
तोड डाली मैंने जब क़ैदे-तअय्युन की हदें,
मेरी नज़रों में बराबर कुफ़्रो-ईमां हो गया ।
( क़ैदे-तअय्युन= હઠનું બંધન )
जिस पे बुतख़ाना तसद्दुक़, जिस पे काबा भी निसार,
एक सूरत ऐसी भी सुनते है बुतख़ाने में है ।
( तसद्दुक़= ન્યોછાવર )
ख़ुलूसे-दिल से सिज्दे हों तो उन सिज्दों का क्या कहना,
वहीं काबा सरक आया, जबीं रख दी जहां मैने ।
***
चोट पे चोट खाये जा, दिल की तरफ़ कभी न देख
इश्क़ पे ऐतमाद रख, हुस्न की बेरुख़ी न देख,
इश्क़ का नूर नूर है, हुस्न की चाँदनी न देख
तू तो खुद आफ़ताब है, ज़र्रे में रोशनी न देख,
इश्क़ की मंज़िलों से दूर, राहे-नियाज़ कर उबूर
फ़ितरते-बन्दगी समझ, क़ीमते-बन्दगी न देख ।
******************************
कुछ रात कटे December 12, 2007
Posted by Jaydeep in फिराक़ गोरखपुरी.add a comment
सागर-ए-सुबह चूकां लाओ, के कुछ रात कटे,
नूर-ए-सय्याल को छलकाओ, के कुछ रात कटे ।
नग़मा-ए-जल्वा-ए-रुख गाओ, के कुछ रात कटे,
शोला-ए-इश्क़ को भडकाओ, के कुछ रात कटे ।
भूले बिसरे हुए ग़म हाए हयात-ए-रफ़्ता,
तुम भी ऐसे में चले आओ, के कुछ रात कटे ।
एक मुद्दत से फज़ाओ में है शोले लपके,
साज़-ए-शबनम ही को खनकाओ, के कुछ रात कटे ।
ओढनी उसकी हवाएं है के तारों भरी रात,
किसी घूंघट ही को सरकाओ, के कुछ रात कटे ।
तुम जुदा होगे तो हो जाएगी यह रात पहाड,
रात की रात ठहर जाओ, के कुछ रात कटे ।
इस ज़माने में कहां है कोई रूदादे-निशात,
ग़म के अफ़साने कहे जाओ, के कुछ रात कटे ।
याद-ए-अय्यम की पूरवाईओ, धीमे धीमे,
मीर की कोई ग़ज़ल गाओ, के कुछ रात कटे ।
आ के महफ़िल में फ़िराक़, आज नहीं नग़मा सारा,
जा के उस को बुला लाओ, के कुछ रात कटे ।
–फ़िराक़ गोरखपुरी
गुज़रे हुए ज़माने… November 30, 2007
Posted by Jaydeep in बज़्मे उर्दू.2 comments
મિત્રો,
રાજકોટ આવીને ફરી પાછાં આપની સાથે કદમ મેળવતાં થોડો વિલંબ જરૂર થયો છે, પરંતુ હવે નિયમિતતા આવશે એવી અપેક્ષા છે. કશ્મીર છોડીને મારી હાલત બયાન કરવા માટે પ્રસ્તુત છે ફિરાક ગોરખપુરી સાહેબની એક ગઝલ:
गुज़रे हुए ज़माने यूं याद आ रहे है,
मुंह फेरकर वह जैसे कुछ मुस्कुरा रहे है ।
इक ज़ेर-ए-लब तराना वह गुनगुना रहे है,
आवाज़ खामोशी से गोया मिला रहे है ।
औरों की आशिक़ी को क्या कहिए हम तो अब तक,
शर्माए जा रहे हैं, पछताए जा रहे है ।
तार-ए-सुखन को छू कर हस्सास उंगलीओं से,
इस दौर-ए-ज़ींदगी की हम नब्ज़ पा रहे है ।
तामीर-ए-क़ौमीअत की सब कोशिशे मुसल्लम,
हम बंटे जा रहे हैं या मिटते जा रहे है ।
अपनी सियासतों से यह बाग़बां-ए-आलम,
क्या रंग ला रहे है, क्या गुल खीला रहे है ।
अंधेर कर रहे हैं यह पासबान-ए-मिल्लत,
हम को जगा जगा कर ग़ाफिल बना रहे है ।
दिल से किसी की यादें यूं मिट रही है गोया,
पीछ्ले पहर सितारे कुछ झिलमिला रहे है ।
— फ़िराक़ गोरखपुरी
અલવિદા… વાદી-એ-કશ્મીર October 15, 2007
Posted by Jaydeep in કશ્મીર ડાયરી.4 comments
મિત્રો,
વાદી-એ-કશ્મીરને અલવિદા કહેવાનો વખત આવી ગયો છે. મારી બદલી શ્રીનગર, કશ્મીરથી રાજકોટ, ગુજરાત ખાતે થઈ છે. હું 19મી ઓક્ટોબર, 2007ના રોજ કાર્યમુકત થઈ, 29મી ઓક્ટોબર, 2007ના રોજ રાજકોટ કાર્યાલયમાં કામકાજની શરૂઆત કરીશ. કશ્મીરમાં વીતાવેલો સમય તો ક્યારેય નહીં ભૂલાય. અહીં મળેલા મિત્રો અને શીખેલા પાઠોએ જીવનને એક નવી જ રાહ બક્ષી છે, અને એ માટે કશ્મીર પોસ્ટિંગ હંમેશા માટે અવિસ્મરણીય બની રહેશે. 
વતનવાપસીથી આ બ્લોગ પર સાહિત્યની સરવાણી વધારે જોશથી વહેશે એવી અપેક્ષા.
રાજકોટ જઈને આપને પુન: જલદીથી મળું એવી આશા સહ……. જયદીપ ટાટમીયા, શ્રીનગર.






