jump to navigation

કશ્મીરની બરફવર્ષા January 4, 2007

Posted by Jaydeep in કશ્મીર ડાયરી, મારી કવિતા.
3 comments

કશ્મીરની બરફવર્ષા
હર વર્ષે એ વિચારીને આવે છે
કે આ વખતે તો
આ શાપિત અને રક્તરંજિત ભૂમિના
ખૂનના ડાઘ મિટાવી જ દઈશ…
અને
દરેક વખતે થાકી હારીને
બધો જ બરફ પીગળી જાય છે
ને એ તમામ ડાઘ છે
પોતાની જીત પર મુસ્તાક…

                                      – જયદીપ

               *********

Advertisements

માધવી… December 15, 2006

Posted by Jaydeep in મારી કવિતા.
3 comments

madhvi.JPG

મારા કમરામાં લટકતી તારી તસવીર

એ પ્યારભરી આંખોને મંદ મંદ મુસ્કાન

જીવનની શાંત ક્ષણોમાં નિરખુ છું એને,

અપલક નેત્રે ને આશાભરી મૌન ભાષાએ:

ને અચાનક

સાકારનિર્મલ

અને પછી,

ન તો કમરો છે, ન તો તસવીર અને ન તો હું,

છે તો બસ તું

તું અને તું…

                                    —જયદીપ

 

            *********

પાનખર October 24, 2006

Posted by Jaydeep in મારી કવિતા.
6 comments

autumn

ફરીથી દસ્તક દીધી,
પાનખરે કશ્મીર ઘાટીમાં.
હરિત પર્ણો સઘળા બનશે,
રાતાં હવે, શોભશે અતિસુંદર.
ખરી પડશે તુર્ત જ સુકાઈને,
મચાવશે આક્રંદ,
પગ તળે કચડાતાં.
નિરંતર ઘૂમતું સૃષ્ટિચક્ર,
લાવશે સઘન બરફવર્ષા;
ને પછી, વસંતાગમને:
કૂંણી કૂંપળો ફરી ફૂટશે,
સૃષ્ટિ સઘળી નવપલ્લ્વિત થશે.
નહિ આવે શું વસંત કદીયે,
ઘાટીજનોના વેરાન હૈયાઓ પર?

–જયદીપ

**********

દીકરીની વાત September 30, 2006

Posted by Jaydeep in મારી કવિતા.
2 comments

દીકરીની બે કવિતા:  

જીવનને મહેંકવા દો

કળીઓને બાગમાં ખીલવા દો,

ક્ષીઓના ગાનમાં ચહેકવા દો,

રણા સાથે ખળખળ વહેવા દો,

ફૂલોના પમરાટમાં મઘમઘવા દો,

પારિજાતના સહારે લતાને પાંગરવા દો,

ગર્ભના અંધકારમાં પલતી દીકરીને

દિનનો ઉજાસ નિરખવા દો

                                             –જયદીપ

          **********

મા,જરા વિચાર કરી જો,

તું પણ કોઈની દીકરી જ છે ને ?

તને જનમવા જ ના મળ્યું હોત તો ?

મા,હું તારી સહેલી બનીશ,

સુખદુ:ખની સાથી બનીશ,

મારે ઢીંગલીઓથી રમવું છે,

મારે કેટલું બધું ભણવું છે,

મારા સપના ને મારા અરમાન,

તું નહી સમજે, તો કોણ સમજશે ?

                 ***

ને પિતાજી,

તમને હું શું કહું ?

દીકરી બની તેમાં મારો વાંક શો ?

છતાં પણ તમને વચન આપું છું :

હું ક્યારેય કોઈ જીદ નહીં કરું,

દીકરા કરતાયે સવાઈ બનીશ…

                ***

મારી જિજીવિષાએ તમને જગાડ્યા,

ગુસ્સે તો નથી થયાને?

પણ હું બીજું શું કરું ?

આ અંધકારમાં મને બીક લાગે છે,

દુ:સ્વપ્નો મને સતાવે છે,

મને સૂરજ જોવા નહી મળે?

શું મને જનમવા નહી મળે?

                ***

મને જનમવા તો દો…

                                     –જયદીપ                

                ***

તું… September 4, 2006

Posted by Jaydeep in મારી કવિતા.
2 comments

જુદાઈના  દિવસોની યાદ ના અપાવ તું

મિલનની  મહેંકને  ઝાંખી ના  બનાવ તું

કહેવાનું  તો  ઘણું   સાચવ્યું  છે  હૈયામાં

બધુ સાથે જ સાંભળવાની જીદ ના કર તું

શું શું  ગુમાવ્યું  છે    વસમા  વિરહમાં

હિસાબ લગાવવાની ઉતાવળ ના કર તું

નિ:શબ્દ  રાત્રિઓ  ને  સુના સુના દિવસો

એ શૂન્યાવકાશને અચાનક ભરી ના દે તું

                                     –જયદીપ

              **********

ઝીલ-દલ August 21, 2006

Posted by Jaydeep in મારી કવિતા.
2 comments

શાને આજે  ઝીલ-દલ  આટલું ખળભળે છે?

કે પછી મારી જેમ કોઈની યાદમાં તડપે છે? 

સુના સૂના પહાડો અને  વેરાન ભૂરું આકાશ

ચોતરફ સુનકારમાં ફક્ત મારું દિલ ધબકે છે 

ખુલ્લી આંખે સપના જોતા હવે શીખવું પડશે

નીંદ મારી સાથે રોજ સાતતાળી કેમ રમે છે 

પંખીઓનું  ગાન  છે  કે  છે  વિરહનો  શોર

આભાસ એવો થાય છે કે કોઈ મને પૂકારે છે… 

                                               –જયદીપ